*How PDCA became standardizes?

Mr. Day had to reach at his company before 8:00 AM every day. He normally woke up at 6:00 AM, have a breakfast at 6:45 AM, then he walk from his home to take a 1st bus at 7:10 AM to the transfer station then takes a 2nd bus to his office which has average travel time about 55 minutes. Can you guess that Mr.Day is the favorite person for his boss? It is not possible that Mr. Day can arrive at his office before 8:00 AM, isn’t it? How should he improve himself?

ทุกๆวันนายกลางวันต้องไปถึงบริษัทที่เขาทำงานก่อน 8 เช้าเพื่อเริ่มทำงาน ปกติเขาตื่นนอนตอน 6 โมงเช้า กินอาหารเช้าตอน 6 โมง 45 นาที จากนั้นเขาเดินไปขึ้นรถเมล์คันแรกตอน 7 โมง 10 นาที ไปถึงจุดเปลี่ยนรถ แล้วขึ้นรถคันที่ 2 ไปถึงที่ทำงานของเขา ซึ่งใช้เวลาเฉลี่ยนในการเดินทางประมาณ 55 นาที คุณว่า นายกลางวัน น่าจะเป็นคนที่เจ้านายเขาชื่นชอบไหม มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ นายกลางวันไปถึงที่ทำงานเขาก่อน 8 โมงเช้า ใช่ไหมครับ แล้วเขาควรปรับปรุงตัวเขาอย่างไร

Mr. Day thinks he lost his time too much for traveling from his home to his office. He made a new plan of traveling by changing from the 2nd bus to the MRT system that reduce the average time until it used only 45 minutes. From this plan he should go to his office at 7:55 AM, it can improve his attendant upon his office and he did every day on this plan from that time and his boss thinking better about his behaviour. What’s happened? The former paragraph he did the action on his 1st plan, he check the result and found that it is not good for did that way. So, he actions himself for modifying the 1st plan until it became to the 2nd plan. He did the things in the 2nd plan. Then he checked the result and got the conclusion that the 2nd plan is good enough and did it for a year with no problem on his time attendant again. But, the time always forces everything to change into some new.

นายกลางวันคิดว่าเขาเสียเวลามากเกินไปกับการเดินทางจากบ้านไปที่ทำงานของเขา เขาจึงกำหนดแผนการเดินทางใหม่โดยเปลี่ยนจากรถเมล์คันที่สองไปเป็นรถไฟใต้ดิน ซึ่งทำให้เขาสามารถลดการเดินทางจนเหลือเพียง 45 นาที จากแผนใหม่นี้ เขาควรจะไปถึงที่ทำงานประมาณ 7 โมง 55 นาที ซึ่งมันสามารถช่วยเขาปรับปรุงเรื่องเวลาเริ่มทำงานของเขาได้ และเขาก็ได้ดำเนินการเช่นนั้นและเจ้านายก็คิดในด้านดีมากขึ้นเกี่ยวกับพฤติกรรมของเขา เกิดอะไรขึ้นหรือ ในย่อหน้าของบทความก่อนหน้านี้ เขาได้ทำตามแผนแรกของเขาแล้วตรวจสอบผลลัพธ์ที่ได้ ซึ่งทำให้เขารู้ว่ามันไม่ใช่แผนที่ดี ดังนั้น เขาได้จัดการตัวเขาเองใหม่ โดยปรับปรุงแผนแรกให้ดีขึ้นจนกลายมาเป็นแผนที่สอง แล้วเมื่อเขาตรวจสอบผลลัพธ์ที่ได้ก็พบว่าแผนที่สองนี้ดีพอที่จะใช้และเขาได้ใช้มันเป็นเวลานับปีโดยไม่มีปัญหาใดๆเกิดขึ้นอีกเลย แต่ กาลเวลามักเป็นตัวบีบให้หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลงเสมอ

One comment

  • Great post. I used to be checking constantly this weblog and I am impressed!
    Very helpful information specially the ultimate phase
    🙂 I handle such info much. I was looking for this
    certain information for a long time. Thanks
    and best of luck.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *